Patríotyčne vyxovannia – neobxidnisť čy sovok?

“Jakščo my zaraz budemo tak patríotyčno vyxovuvaty liudej, jak ce bulo v radianśki časy, ničoho dobroho z cioho ne vyjde”.

Ukrajinśkyj uriad stvoryv komisiju z nacíonaľno-patríotyčnoho vyxovannia. Jak povidomliaje sajt Kabminu, komisija, jaku očoliuje vice-premjer – ministr kuľtury Vjačeslav Kyrylenko, stane tymčasovym doradčym organom pry uriadi.

Razom z panom Kyrylenkom za vyxovannia svidomyx ukrajinciv viźmuťsia zastupnyky ministriv vnutrišnix sprav, oborony, socíaľnoji polityky, kuľtury, oxorony zdorovja ta nyzka inšyx deržavnyx čynovnykiv.

U červni do rozvytku patríotyčnoho vyxovannia doklavsia i prezydent. Joho ukaz z cioho pryvodu peredbačaje, napryklad, osučasnennia muzejiv, biblíotek i klubiv, a takož provedennia vseukrajinśkoji vijśkovo-patríotyčnoji hry “Sokil” (“Džura”).

BBC Ukrajina zapytala mytciv, ščo take patríotyčne vyxovannia i naskiľky vono potribne ukrajinciam.

Jurko Izdryk, pyśmennyk

Ja podiliaju tezu pro te, ščo patríotyzm – ce ostannie prystanyšče nehidnykiv. Buď-jaki instytuciji, povjazani z patríotyčnym vyxovanniam, vydajuťsia meni instytucijamy dlia vyxovannia nehidnykiv. Patríotyzm – toj, spravžnij, bez jakoho ne buvaje povnocinnoho liudśkoho ego, – ce duže pryvatna, intymna sprava, ce častyna liudśkoji identity, jaka vynykaje abo ne vynykaje v procesi formuvannia liudśkoho “Ja”. A vsi aspekty “patríotyzmu”, jakym zajmajeťsia socíum, – ce vse profanacija. Meni jak socíopatu vse ce hlyboko nepryjemno.

Nina Matvijenko, spivačka

Tonia i Nina Matvijenky

Patríotyčne vyxovannia potribne. Vid najmenšoho viku, vid baťka i materi. I v uriadi povynni buty, v peršu čerhu, patríoty. A xiba tam je patríoty? Ce dyko, ščo my naviť porušujemo take pytannia. Patríotyčne vyxovannia povynne buty v školi. Z samoho dytynstva baťky povynni kazaty dytyni, ščo ty – syn cijeji zemli. A deržava povynna pomohty cij liubovi, perekonaty, ščo my – najkrašči.

Tonia Matvijenko, spivačka

U mene bulo patríotyčne vyxovannia. Na ci reči potribno zvertaty uvahu. Ale zaležyť vid simji. Uriad ne može zmusyty, ščob u simji rozmovlialy ukrajinśkoju movoju čy ščob sluxaly jakuś pevnu muzyku. Ale vony majuť zvertaty uvahu na te, ščo dity vyvčajuť u školi, dytiačyx sadočkax – tam, de nemaje baťkiv.

A šče treba pidnimaty kuľturu, zvernuty uvahu, ščob muzyku na telebačenni dyktuvala ne tiľky komercija. Čomuś stalo ne modno xodyty v operu, na koncerty klasyčnoji muzyky. Pro ce zabuly. Zaraz stiľky genijaľnyx vykonavciv klasyky, a ce vse čomuś na tretiomu misci. Liudy, jaki desiatky rokiv navčajuťsia v muzyčnij školi i konservatoriji, potim vyxodiať nikomu ne potribni. Virtuozy hrajuť u restoranax. Nu ščo ce take?

Leś Podervjanśkyj, xudožnyk, avtor satyryčnyx pjes

Čy potribne v Ukrajini patríotyčne vyxovannia? Čort joho znaje, može potribne, a može, j ni. Ja ne je deržavnym dijačem. Ja cym ne zajmajusia. Ja zajmajusia mystectvom. I ne možu komentuvaty te, ščo vyxodyť za ramky moho faxu.

Antin Muxarśkyj, pyśmennyk, aktor, televedučyj

Vse, ščo povjazane z patríotyčnym vyxovanniam, vidsylaje mene vidrazu v moji komsomoľśki roky – 1981-83. Same formuliuvannia “patríotyčne vyxovannia” nahaduje ščoś iz “Kodeksa stroitelia komunizma”. Vidrazu paxnulo hnylym zapaxom, neosovkom.

Jakščo patríotyčne vyxovannia, pro jake kaže Kabmin, bude ruxatysia “zhidno zatverdženoji liniji partiji”, to ce neosovok. Zaraz bahato takyx tendencij, ščo matrycia imperiji i neosovka vidkydaje svij vidblysk na Ukrajinu i my dijemo v štampax rosijśkoji imperiji, namahajučyś protystavyty jij ukrajinśku imperśku ideju.

Jakščo my zaraz budemo tak patríotyčno vyxovuvaty liudej, jak ce bulo v radianśki časy, ničoho dobroho z cioho ne vyjde. Patríotyzm deržavnym ne buvaje. Oś u čomu istorija. Patríotyzm buvaje nacíonaľnym, osobystisnym. Ce duže tonka rič. I koly deržava zakydaje na neji svoji zazixannia, vona vyxološčujeťsia i formalizujeťsia.

Dzvinka Matijaš, pyśmennycia

Ce potribno. Ja ujavliaju, jak ce robyty v kožnij simji, pryščepliuvaty pevni cinnosti, počynajučy z perynataľnoho períodu. Ja viriu v te, ščo koly mama klade ruku sobi na žyvit, u jakomu dytyna, i čytaje jij xoroši kazky, ce vže zakladaje toj fundament. A koly baťky vidpravliajuť dytynu do školy v 6-7 rokiv z nadijeju na te, ščo tam jij use pryščepliať, ce vže piznuvato. Škola, zvisno, može zrobyty duže bahato čoho. Ale simja odnoznačno maje robyty v tysiaču raziv biľše, ne čekajučy na te, ščo ščoś zrobyť uriad. I, vrešti, vyrostuť ti hromadiany, jaki sformujuť inšyj uriad.

Poky ščo v oblasnyx centrax sytuacija z knyharniamy i knyžkamy podekudy duže pohana, a v selax – to vzahali. V siľśkyx biblíotekax nema popovnennia z 1991 roku. A ce te, čerez ščo jakraz možna patríotyčno vyxovuvaty.

OBHOVORENNIA