Pro ocupok Brytaniji, abo Czy slid pytaty neprytomnych?

Misiacc tomu zi svojich hluchych provincij, jak toj Ovidij z Konstancy, ja pysav mistu i svitu, szczo bude tak. Nu dobre, szczo tam my możemo znaty, ukrajinsski provincìaly.

Odnak zalyszylosia dokynuty dekillka niuansiv. Sperszu pro jakistt politycznoho klasu u EU, u Velykij Brytaniji i vzahali u sviti. Ne raz pysalosia, szczo koly nastane kryza, to vyriszyty jiji zmożutt tillky liudy posviaczeni i kompetentni. Sto raziv pysaly pro klasycznoho lorda Neville’a Chamberlaina – tak-tak, same toho, szczo, prodavszy Hitleru Czechoslovaczczynu, proslavyvsia u 1938 roci i naviky vikopomnoju frazoju «ja pryviz myr naszomu pokolinniu» – premjer-ministra Velykoji Brytaniji u vyriszallnych 1937—1940 rr., lidera Konservatyvnoji partiji «Tori». I pryklad cioho politycznoho bonvivana mav by buty povczallnym. I ne lysze dlia Davida Camerona, a j dlia vsioho politycznoho klasu Evropy. Ale de tam… Tomu budutt vidpovidaty za povnoju programoju. I ne lysze svojeju politycznoju karjerkoju, ale j pered istorijeju i svojim ne nadto prozorlyvym narodom. Bo ż taki polityczni frajery, jak Cameron, maly b znaty, czym zakinczyttsia ce volevyjavlennia jak zavżdy nezorijentovanoho, i jak zavżdy ni v czomu ne vynnoho narodu.

Nu jak można zapytuvaty u neprytomnych liudej: vydaliaty nyrku, czy ni? Jak można provodyty takyj nepidhotovlenyj referendum? Jak można zapytuvaty u nekompetentnych liudej szczoss pro EU, koly najbillsz poszyrene zapytannia «liudej, szczo holosujutt», bulo: a czy Rosija vchodytt v EU, czy ni? Tomu zaraz my pobaczyly trìumf nekompetentnosti ne lysze «liudej z vulyci», ale j evropejsskoho politycznoho bomondu. A dijsno, de vony buly – vsi ci Federiky Mogerini (de vona!!!), de verchovnyj predstavnyk Evropejsskoji Uniji iz pytann zakordonnych sprav, de Holova Evropejsskoji Rady Donald Tusk (de vin!!!) i t.d.? Szczo ce za polityczna biżuterija? Naviszczo vona, koly z EU vychodytt cila Velyka Brytanija, a vony jak pid zemliu pozapadaly. Rozpaczaje odna Angela Merkel. Pro François Hollande’a i resztu ne budu… Czy maly b Mogerini, Tusk i vsia Evrokomisija podaty u vidstavku? V starij Japoniji maly b zrobyty charakiri. A jak ni, to chocza b publiczno zjisty svoji szkarpetky (żart). Ta povernemosia do Velykoji Brytaniji: polityczna elita Anhliji może cym referendumom dobyty toj ocupok, szczo zalyszyvsia vid Brytansskoji imperiji (bo vidkryvajuttsia możlyvosti dlia okremoji pozyciji Szotlandiji i Pivnicznoji Irlandiji , jaki proholosuvaly ne tak). Czy vsia vona, a ne nevdacha Cameron, povynni za ce vidpovidaty?

Teper pro formy zdijsnennia demokratiji – tobto pro formy zdijsnennia svobod. Nekompetentna referendumna demokratija dyskredytuvala sebe szcze zadovho do referendumu v Niderlandach. Narod czasto ne znaje, szczo robytt. Na profesora Preobrażenskoho kyvaty ne budu – ale j Hitlera obrav i do nestiamy kochav vse toj że zavżdy nezorijentovanyj, i jak zavżdy ni v czomu ne vynnyj narod… Tomu ne molimoss na te, szczo ne sviate i ne doskonalo mudre. Tomu zaraz my baczymo trìumf nekompetentnosti, jakyj podajettsia jak realizacija svobod. I tut ja vedu movu ne pro demokratiju vzahali, a pro nekompetentnoho vyborcia, pro nekompetentnyj providnyj klas, jakyj ne vykonav svoho zavdannia i ne pidhotuvav narod do osmyslenoho vyboru. I ja zovsim ne za prosviszczennoho monarcha czy kamoru. My sposterihajemo kryzu aktuallnoji na danyj moment formy demokratiji jak realizaciji polityky – tobto, pryjniattia riszenn. Osoblyvo archajicznymy je formy realizaciji demokratiji u Velykij Brytaniji, tak samo jak osoblyvo neefektyvnoju je referendumna demokratija, jaka ne lysze nekvalifikovana – bo holosujutt bezvidpovidallni za velykym rachunkom hromadiany – ale masovo peretvoriujettsia na populistssku, demagogicznu i ochlokratycznu demokratiju. Ce czas trìumfu dykych populistiv – Donalda Trumpa, Aleksisa Cyprasa, Marine Le Pen, a u nas Oleha Liaszka, Juliji Tymoszenko – zresztoju, vsich, chto na plavu u naszomu politykumi.

A teper pro spravdi istotne. Na żall brytansskyj narod piszov vsuperecz svojim interesam, jakszczo dyvytysia z perspektyvy. Polityka maje buty vidpovidnoju ekonomicznym trendam, szczo majutt svoju dynamiku i tendenciji. Teperisznij trend – ce svitovyj rynok. Jakszczo odnym slovom, to ce ­– globalizacija. Globalizacija vsioho. I EU je sproboju adaptuvaty Staryj archajicznyj (!) kontynent, kontynent archajicznych nacij do novych umov. Tomu i ekonomika, jaka je osnovoju vsioho, a takoż jiji pochidni – formy zdijsnennia svobod, tobto formy realizaciji demokratiji, i formy realizaciji cijeji demokratycznoji voli v polityci, majutt realizuvatysia u globallniszych formach, v globallniszych ramkach, niż vuzzko nacìonallni – prynajmni v ramkach Staroho kontynentu. Ce trend, jakyj ne zależytt vid nacìonallnoji hordosti, navitt nacìonallnoji hordosti nezlamnych brytanciv – ce objektyvna dana nam u vidczuttiach reallnistt (znovu żart). Povernennia do zamknutych nacìonallnych rynkiv XIX stolittia nemożlyve. Jak nemożlyve i povernennia do nacìonallnych derżav XX stolittia u strohomu sensi cioho slova. Natomistt hordi obyvateli tumannoho Allbìona vyriszyly zamknutysia u svojij anhlijsskij (navitt ne brytansskij) czerepaszci.

Oczevydno, szczo szcze odnijeju pryczynoju vychodu Velykoji Brytaniji z EU je te, szczo EU zvivsia do zabiurokratyzovanoho klubu derżav, szczo majutt za metu tillky odne – dobrobut, dobrobut i dobrobut. Żodni morallni czy jakiss inszi ideologiczni cinnosti jiji czleniv naspravdi ne objednujutt. Popry inteligentsski tereveni pro evropejssku identycznistt czy cinnosti. Briussellsska biurokratija zvela vse do standartiv – na kartopliu, zvisno. A cioho, u sytuaciji socìallnoji nespravedlyvosti czy turbulenciji, vyjavylosia zamalo. Etyczna zhoda, jakass morallna (samomu smiszno) platforma mala b jednaty narody. Czy chocza b strach – jak-ot pislia katastrofy Druhoji svitovoji vijny. Ale jich nemaje. Tomu, jak lyszenn pochytnuvsia dobrobut, – to vsi po chatach, z svojim tabaczkom…

Znaju, szczo tak ne bude. Znaju, szczo elity vże szukajutt vychodu z cioho idìotyzmu. Vony ne taki, jak pravyteli Rosiji, jaki choczutt povernutysia u mynule. Vsi rozumijutt, szczo ne bude druhoji Brytansskoji imperiji. Kolysznij premjer-ministr Sir John Major vże skazav, szczo vczora Velyka Brytanija peretvorylasia u malennku Anhliju. Do reczi – czy nadastt koroleva lycarsskoji hidnosti Davidu Cameronu – ne peven… Za szczo – za te, szczo rozvalyv resztky kolysznioji svitovoji imperiji?

Oczevydno, szczo tverezo mysliaczi liudy zminiatt vse, szczob vse zalyszylosia tak, jak bulo – nastillky, naskillky ce możlyvo, zvyczajno. Dlia Velykoji Brytaniji skonstrujujutt jakyjss osoblyvyj status, szczoss na ksztalt hiperasocìaciji – jak dlia Norvehiji czy Szvejcariji. Zresztoju, ce może staty lazijkoju i dlia nas.

Tak, starszoho viku brytanci holosuvaly za povernennia u mynule – ale molodd holosuvala za EU. Tomu Druhoji Brytansskoji imperiji ne bude. Navitt ti brytansski polityky, jaki u borottbi za krisla nalamaly drov, ce rozumijutt. Rozumijutt, szczo teper Brytanija (z Szotlandijeju czy bez) bude ocupkom, jakyj szukatyme, kudy ż prytknutysia: poprosytysia 51 sztatom u SSA czy pryplestysia do toho ż EU – vizzmitt mene vzad (jak vluczno każutt v Halyczyni). Nu szczo ż, «унтер-офицерская вдова сама себя выпорола». Nema na te rady…

Majatnyk ruszyv u protyleżnomu napriamku, każe dechto, – vid velykoho evropejsskoho projektu. Putin potyraje ruczeniata. Ta sluchy pro smertt syllno perebillszeni. Ce bude ruch ne u protyleżnyj bik – bo tak vin povernuvsia b do toho samoho miscia, szczo nemożlyve – czas, v tomu czysli istorycznyj czas, nezvorotnij. My możemo skazaty tillky, szczo poczavsia poszuk novoho. V tumani. Możlyvo, anhlijsskomu.

Le roi est mort! Vive le roi!

***

Tekst inszymy abetkamy »

Misiacc tomu z svojich hluchych provincij, jak toj Ovidij z Konstancy, ja pysav mistu i svitu, ščo bude tak. Nu dobre, ščo tam my možemo znaty, ukrajinsski provincìaly.

Odnak zalyšylosia dokynuty dekillka niuansiv. Speršu pro jakistt polityčnoho klasu u EU, u Velykij Brytaniji i vzahali u sviti. Ne raz pysalosia, ščo koly nastane kryza, to vyrišyty jiji zmožutt tillky liudy posviačeni i kompetentni. Sto raziv pysaly pro klasyčnoho lorda Neville’a Chamberlaina – tak-tak, same toho, ščo, prodavšy Hitleru Čechoslovaččynu, proslavyvsia u 1938 roci i naviky vikopomnoju frazoju «ja pryviz myr našomu pokolinniu» – premjer-ministra Velykoji Brytaniji u vyrišallnych 1937—1940 rr., lidera Konservatyvnoji partiji «Tori». I pryklad cioho polityčnoho bonvivana mav by buty povčallnym. I ne lyše dlia Davida Camerona, a j dlia vsioho polityčnoho klasu Evropy. Ale de tam… Tomu budutt vidpovidaty za povnoju programoju. I ne lyše svojeju polityčnoju karjerkoju, ale j pered istorijeju i svojim ne nadto prozorlyvym narodom. Bo ž taki polityčni frajery, jak Cameron, maly b znaty, čym zakinčyttsia ce volevyjavlennia jak zavždy nezorijentovanoho, i jak zavždy ni v čomu ne vynnoho narodu.

Nu jak možna zapytuvaty u neprytomnych liudej: vydaliaty nyrku, čy ni? Jak možna provodyty takyj nepidhotovlenyj referendum? Jak možna zapytuvaty u nekompetentnych liudej ščoss pro EU, koly najbillš pošyrene zapytannia «liudej, ščo holosujutt», bulo: a čy Rosija vchodytt v EU, čy ni? Tomu zaraz my pobačyly trìumf nekompetentnosti ne lyše «liudej z vulyci», ale j evropejsskoho polityčnoho bomondu. A dijsno, de vony buly – vsi ci Federiky Mogerini (de vona!!!), de verchovnyj predstavnyk Evropejsskoho sojuzu iz pytann zakordonnych sprav, de Holova Evropejsskoji Rady Donalld Tusk (de vin!!!) i t.d.? Ščo ce za polityčna bižuterija? Naviščo vona, koly z EU vychodytt cila Velyka Brytanija, a vony jak pid zemliu pozapadaly. Rozpačaje odna Anhela Merkell. Pro Fransua Olana i reštu ne budu… Čy maly b Mogerini, Tusk i vsia Evrokomisija podaty u vidstavku? V starij Japoniji maly b zrobyty charakiri. A jak ni, to choča b publično zjisty svoji škarpetky (žart). Ta povernemosia do Velykoji Brytaniji: polityčna elita Anhliji može cym referendumom dobyty toj ocupok, ščo zalyšyvsia vid Brytansskoji imperiji (bo vidkryvajuttsia možlyvosti dlia okremoji pozyciji Šotlandiji i Pivničnoji Irlandiji , jaki proholosuvaly ne tak). Čy vsia vona, a ne nevdacha Cameron, povynni za ce vidpovidaty?

Teper pro formy zdijsnennia demokratiji – tobto pro formy zdijsnennia svobod. Nekompetentna referendumna demokratija dyskredytuvala sebe šče zadovho do referendumu v Niderlandach. Narod často ne znaje, ščo robytt. Na profesora Preobraženskoho kyvaty ne budu – ale j Hitlera obrav i do nestiamy kochav vse toj že zavždy nezorijentovanyj, i jak zavždy ni v čomu ne vynnyj narod… Tomu ne molimoss na te, ščo ne sviate i ne doskonalo mudre. Tomu zaraz my bačymo trìumf nekompetentnosti, jakyj podajettsia jak realizacija svobod. I tut ja vedu movu ne pro demokratiju vzahali, a pro nekompetentnoho vyborcia, pro nekompetentnyj providnyj klas, jakyj ne vykonav svoho zavdannia i ne pidhotuvav narod do osmyslenoho vyboru. I ja zovsim ne za prosviščennoho monarcha čy kamoru. My sposterihajemo kryzu aktuallnoji na danyj moment formy demokratiji jak realizaciji polityky – tobto, pryjniattia rišenn. Osoblyvo archajičnymy je formy realizaciji demokratiji u Velykij Brytaniji, tak samo jak osoblyvo neefektyvnoju je referendumna demokratija, jaka ne lyše nekvalifikovana – bo holosujutt bezvidpovidallni za velykym rachunkom hromadiany – ale masovo peretvoriujettsia na populistssku, demagogičnu i ochlokratyčnu demokratiju. Ce čas trìumfu dykych populistiv – Donallda Trampa, Aleksisa Cyprasa, Morin Le Pen, a u nas Oleha Liaška, Juliji Tymošenko – zreštoju, vsich, chto na plavu u našomu politykumi.

A teper pro spravdi istotne. Na žall brytansskyj narod pišov vsupereč svojim interesam, jakščo dyvytysia z perspektyvy. Polityka maje buty vidpovidnoju ekonomičnym trendam, ščo majutt svoju dynamiku i tendenciji. Teperišnij trend – ce svitovyj rynok. Jakščo odnym slovom, to ce ­– globalizacija. Globalizacija vsioho. I EU je sproboju adaptuvaty Staryj archajičnyj (!) kontynent, kontynent archajičnych nacij do novych umov. Tomu i ekonomika, jaka je osnovoju vsioho, a takož jiji pochidni – formy zdijsnennia svobod, tobto formy realizaciji demokratiji, i formy realizaciji cijeji demokratyčnoji voli v polityci, majutt realizuvatysia u globallnišych formach, v globallnišych ramkach, niž vuzzko nacìonallni – prynajmni v ramkach Staroho kontynentu. Ce trend, jakyj ne zaležytt vid nacìonallnoji hordosti, navitt nacìonallnoji hordosti nezlamnych brytanciv – ce objektyvna dana nam u vidčuttiach reallnistt (znovu žart). Povernennia do zamknutych nacìonallnych rynkiv XIX stolittia nemožlyve. Jak nemožlyve i povernennia do nacìonallnych deržav XX stolittia u strohomu sensi cioho slova. Natomistt hordi obyvateli tumannoho Allbìona vyrišyly zamknutysia u svojij anhlijsskij (navitt ne brytansskij) čerepašci.

Očevydno, ščo šče odnijeju pryčynoju vychodu Velykoji Brytaniji z EU je te, ščo EU zvivsia do zabiurokratyzovanoho klubu deržav, ščo majutt za metu tillky odne – dobrobut, dobrobut i dobrobut. Žodni morallni čy jakiss inši ideologični cinnosti jiji členiv naspravdi ne objednujutt. Popry inteligentsski tereveni pro evropejssku identyčnistt čy cinnosti. Briussellsska biurokratija zvela vse do standartiv – na kartopliu, zvisno. A cioho, u sytuaciji socìallnoji nespravedlyvosti čy turbulenciji, vyjavylosia zamalo. Etyčna zhoda, jakass morallna (samomu smišno) platforma mala b jednaty narody. Čy choča b strach – jak-ot pislia katastrofy Druhoji svitovoji vijny. Ale jich nemaje. Tomu, jak lyšenn pochytnuvsia dobrobut, – to vsi po chatach, z svojim tabačkom…

Znaju, ščo tak ne bude. Znaju, ščo elity vže šukajutt vychodu z cioho idìotyzmu. Vony ne taki, jak pravyteli Rosiji, jaki chočutt povernutysia u mynule. Vsi rozumijutt, ščo ne bude druhoji Brytansskoji imperiji. Kolyšnij premjer-ministr Sir John Major vže skazav, ščo včora Velyka Brytanija peretvorylasia u malennku Anhliju. Do reči – čy nadastt koroleva lycarsskoji hidnosti Devidu Cameronu – ne peven… Za ščo – za te, ščo rozvalyv reštky kolyšnioji svitovoji imperiji?

Očevydno, ščo tverezo mysliači liudy zminiatt vse, ščob vse zalyšylosia tak, jak bulo – nastillky, naskillky ce možlyvo, zvyčajno. Dlia Velykoji Brytaniji skonstrujujutt jakyjss osoblyvyj status, ščoss na kštalt hiperasocìaciji – jak dlia Norvehiji čy Švejcariji. Zreštoju, ce može staty lazijkoju i dlia nas.

Tak, staršoho viku brytanci holosuvaly za povernennia u mynule – ale molodd holosuvala za EU. Tomu Druhoji Brytansskoji imperiji ne bude. Navitt ti brytansski polityky, jaki u borottbi za krisla nalamaly drov, ce rozumijutt. Rozumijutt, ščo teper Brytanija (z Šotlandijeju čy bez) bude ocupkom, jakyj šukatyme, kudy ž prytknutysia: poprosytysia 51 štatom u SŠA čy pryplestysia do toho ž EU – vizzmitt mene vzad (jak vlučno kažutt v Halyčyni). Nu ščo ž, «unter-ofycerskaja vdova sama sebia vыporola». Nema na te rady…

Majatnyk rušyv u protyležnomu napriamku, kaže dechto, – vid velykoho evropejsskoho projektu. Putin potyraje ručeniata. Ta sluchy pro smertt syllno perebillšeni. Ce bude ruch ne u protyležnyj bik – bo tak vin povernuvsia b do toho samoho miscia, ščo nemožlyve – čas, v tomu čysli istoryčnyj čas, nezvorotnij. My možemo skazaty tillky, ščo počavsia pošuk novoho. V tumani. Možlyvo, anhlijsskomu.

Le roi est mort! Vive le roi!

***

Misiacc tomu zi svoih gluhyh provincij, jak toj Ovidij z Konstancy, ja pysav mistu i svitu, sco bude tak. Nu dobre, sco tam my mozsemo znaty, ukrainsski provincìaly.

Odnak zalyszylosia dokynuty dekillka niuansiv. Sperszu pro jakistt politycsnogo klasu u EU, u Velykij Brytaniji i vzagali u sviti. Ne raz pysalosia, sco koly nastane kryza, to vyriszyty jiji zmozsutt tillky liudy posviacseni i kompetentni. Sto raziv pysaly pro klasycsnogo lorda Nevila Csemberlena – tak-tak, same togo, sco, prodawszy Gitleru Csehoslovacscsynu, proslavywsia u 1938 roci i naviky vikopomnou frazou «ja pryviz myr naszomu pokolinniu» – premjer-ministra Velykoi Brytaniji u vyriszallnyh 1937—1940 rr., lidera Konservatywnoi partiji «Tori». I pryklad ciogo politycsnogo bonvivana mav by buty powcsallnym. I ne lysze dlia Devida Camerona, a j dlia vsiogo politycsnogo klasu Ewropy. Ale de tam… Tomu budutt vidpovidaty za pownou programou. I ne lysze svoeu politycsnou karjerkou, ale j pered istorìeu i svoim ne nadto prozorlyvym narodom. Bo zs taki politycsni fraery, jak Cameron, maly b znaty, csym zakincsyttsia ce volevyawlennia jak zawzsdy nezorìentovanogo, i jak zawzsdy ni v csomu ne vynnogo narodu.

Nu jak mozsna zapytuvaty u neprytomnyh liudej: vydaliaty nyrku, csy ni? Jak mozsna provodyty takyj nepidgotowlenyj referendum? Jak mozsna zapytuvaty u nekompetentnyh liudej scoss pro EU, koly najbillsz poszyrene zapytannia «liudej, sco golosujutt», bulo: a csy Rosìa vhodytt v EU, csy ni? Tomu zaraz my pobacsyly triümf nekompetentnosti ne lysze «liudej z vulyci», ale j ewropejsskogo politycsnogo bomondu. A dijsno, de vony buly – vsi ci Federiky Moġerini (de vona!!!), de verhownyj predstawnyk Ewropejsskogo souzu iz pytann zakordonnyh sprav, de Golova Ewropejsskoi Rady Donalld Tusk (de vin!!!) i t.d.? Sco ce za politycsna bizsuterìa? Navisco vona, koly z EU vyhodytt cila Velyka Brytanìa, a vony jak pid zemliu pozapadaly. Rozpacsae odna Angela Merkell. Pro Fransuä Olana i resztu ne budu… Csy maly b Moġerini, Tusk i vsia Ewrokomisìa podaty u vidstawku? V starij Japoniji maly b zrobyty harakiri. A jak ni, to hocsa b publicsno zjisty svoi szkarpetky (zsart). Ta povernemosia do Velykoi Brytaniji: politycsna elita Angliji mozse cym referendumom dobyty toj ocupok, sco zalyszywsia vid Brytansskoi imperiji (bo vidkryvauttsia mozslyvosti dlia okremoi pozyciji Szotlandiji i Piwnicsnoi Irlandiji , jaki progolosuvaly ne tak). Csy vsia vona, a ne newdaha Cameron, povynni za ce vidpovidaty?

Teper pro formy zdijsnennia demokratiji – tobto pro formy zdijsnennia svobod. Nekompetentna referendumna demokratìa dyskredytuvala sebe sce zadowgo do referendumu v Niderlandah. Narod csasto ne znae, sco robytt. Na profesora Preobrazsenskogo kyvaty ne budu – ale j Gitlera obrav i do nestiamy kohav vse toj zse zawzsdy nezorìentovanyj, i jak zawzsdy ni v csomu ne vynnyj narod… Tomu ne molimoss na te, sco ne sviate i ne doskonalo mudre. Tomu zaraz my bacsymo triümf nekompetentnosti, jakyj podaettsia jak reälizacìa svobod. I tut ja vedu movu ne pro demokratìu vzagali, a pro nekompetentnogo vyborcia, pro nekompetentnyj providnyj klas, jakyj ne vykonav svogo zawdannia i ne pidgotuvav narod do osmyslenogo vyboru. I ja zowsim ne za prosviscennogo monarcha csy kamoru. My sposterigaemo kryzu aktuällnoi na danyj moment formy demokratiji jak reälizaciji polityky – tobto, pryjniattia riszenn. Osoblyvo archaicsnymy je formy reälizaciji demokratiji u Velykij Brytaniji, tak samo jak osoblyvo neëfektywnou je referendumna demokratìa, jaka ne lysze nekvalifikovana – bo golosujutt bezvidpovidallni za velykym rahunkom gromadiany – ale masovo peretvoriuettsia na populistssku, demagogicsnu i ohlokratycsnu demokratìu. Ce csas triümfu dykyh populistiv – Donallda Trampa, Aleksisa Cyprasa, Morin Le Pen, a u nas Olega Liaszka, Juliji Tymoszenko – zresztou, vsih, hto na plavu u naszomu politykumi.

A teper pro sprawdi istotne. Na zsall brytansskyj narod piszov vsuperecs svoim interesam, jaksco dyvytysia z perspektyvy. Polityka mae buty vidpovidnou ekonomicsnym trendam, sco mautt svou dynamiku i tendenciji. Teperisznij trend – ce svitovyj rynok. Jaksco odnym slovom, to ce ­– globalizacìa. Globalizacìa vsiogo. I EU je sprobou adaptuvaty Staryj archaicsnyj (!) kontynent, kontynent archaicsnyh nacij do novyh umov. Tomu i ekonomika, jaka je osnovou vsiogo, a takozs jiji pohidni – formy zdijsnennia svobod, tobto formy reälizaciji demokratiji, i formy reälizaciji cìei demokratycsnoi voli v polityci, mautt reälizuvatysia u globallniszyh formah, v globallniszyh ramkah, nizs vuzzko naciönallni – prynajmni v ramkah Starogo kontynentu. Ce trend, jakyj ne zalezsytt vid naciönallnoi gordosti, navitt naciönallnoi gordosti nezlamnyh brytanciv – ce objektywna dana nam u vidcsuttiah reällnistt (znovu zsart). Povernennia do zamknutyh naciönallnyh rynkiv XIX stolittia nemozslyve. Jak nemozslyve i povernennia do naciönallnyh derzsav XX stolittia u strogomu sensi ciogo slova. Natomistt gordi obyvateli tumannogo Allbiöna vyriszyly zamknutysia u svoij anglijsskij (navitt ne brytansskij) cserepaszci.

Ocsevydno, sco sce odnìeu prycsynou vyhodu Velykoi Brytaniji z EU je te, sco EU zviwsia do zabiurokratyzovanogo klubu derzsav, sco mautt za metu tillky odne – dobrobut, dobrobut i dobrobut. Zsodni morallni csy jakiss inszi ideologicsni cinnosti jiji csleniv nasprawdi ne objednujutt. Popry inteligentsski tereveni pro ewropejssku identycsnistt csy cinnosti. Briussellsska biurokratìa zvela vse do standartiv – na kartopliu, zvisno. A ciogo, u sytuäciji sociällnoi nespravedlyvosti csy turbulenciji, vyavylosia zamalo. Etycsna zgoda, jakass morallna (samomu smiszno) platforma mala b jednaty narody. Csy hocsa b strah – jak-ot pislia katastrofy Drugoi svitovoi vijny. Ale jih nemae. Tomu, jak lyszenn pohytnuwsia dobrobut, – to vsi po hatah, z svoim tabacskom…

Znau, sco tak ne bude. Znau, sco elity vzse szukautt vyhodu z ciogo idiötyzmu. Vony ne taki, jak pravyteli Rosiji, jaki hocsutt povernutysia u mynule. Vsi rozumìutt, sco ne bude drugoi Brytansskoi imperiji. Kolysznij premjer-ministr Sir John Major vzse skazav, sco vcsora Velyka Brytanìa peretvorylasia u malennku Anglìu. Do recsi – csy nadastt koroleva lycarsskoi gidnosti Devidu Cameronu – ne peven… Za sco – za te, sco rozvalyv resztky kolysznioji svitovoi imperiji?

Ocsevydno, sco tverezo mysliacsi liudy zminiatt vse, scob vse zalyszylosia tak, jak bulo – nastillky, naskillky ce mozslyvo, zvycsajno. Dlia Velykoi Brytaniji skonstrujujutt jakyjss osoblyvyj status, scoss na ksztalt giperasociäciji – jak dlia Norvegiji csy Szvejcariji. Zresztou, ce mozse staty lazijkou i dlia nas.

Tak, starszogo viku brytanci golosuvaly za povernennia u mynule – ale molodd golosuvala za EU. Tomu Drugoi Brytansskoi imperiji ne bude. Navitt ti brytansski polityky, jaki u borottbi za krisla nalamaly drov, ce rozumìutt. Rozumìutt, sco teper Brytanìa (z Szotlandìeu csy bez) bude ocupkom, jakyj szukatyme, kudy zs prytknutysia: poprosytysia 51 sztatom u SSA csy pryplestysia do togo zs EU – vizzmitt mene vzad (jak vlucsno kazsutt v Galycsyni). Nu sco zs, «унтер-офицерская вдова сама себя выпорола». Nema na te rady…

Majatnyk ruszyv u protylezsnomu napriamku, kazse dehto, – vid velykogo ewropejsskogo projektu. Putin potyrae rucseniata. Ta sluhy pro smertt syllno perebillszeni. Ce bude ruh ne u protylezsnyj bik – bo tak vin povernuwsia b do togo samogo misćia, sco nemozslyve – csas, v tomu csysli istorycsnyj csas, nezvorotnij. My mozsemo skazaty tillky, sco pocsawsia poszuk novogo. V tumani. Mozslyvo, anglijsskomu.

Le roi est mort! Vive le roi!

***

Misiacc tomu zi svoih gluhyh provincij, jak toj Ovidij z Konstancy, ja pysav mistu i svitu, sco bude tak. Nu dobre, sco tam my mozsemo znaty, ukrainsski provinciäly.

Odnak zalyszylosia dokynuty dekillka niuansiv. Sperszu pro jakistt politycsnogo klasu u EU, u Velykij Brytanii i vzagali u sviti. Ne raz pysalosia, sco koly nastane kryza, to vyriszyty jii zmozsutt tillky liudy posviacseni i kompetentni. Sto raziv pysaly pro klasycsnogo lorda Neville’a Chamberlaina – tak-tak, same togo, sco, prodawszy Hitleru Csehoslovacscsynu, proslavywsia u 1938 roci i naviky vikopomnou frazou «ja pryviz myr naszomu pokolinniu» – premjer-ministra Velykoi Brytanii u vyriszallnyh 1937—1940 rr., lidera Konservatywnoi partii «Tori». I pryklad ciogo politycsnogo bonvivana mav by buty powcsallnym. I ne lysze dlia Davida Camerona, a j dlia vsiogo politycsnogo klasu Ewropy. Ale de tam… Tomu budutt vidpovidaty za pownou programou. I ne lysze svoeu politycsnou karjerkou, ale j pered istorìeu i svoim ne nadto prozorlyvym narodom. Bo zs taki politycsni fraery, jak Cameron, maly b znaty, csym zakincsyttsia ce volevyawlennia jak zawzsdy nezorìentovanogo, i jak zawzsdy ni v csomu ne vynnogo narodu.

Nu jak mozsna zapytuvaty u neprytomnyh liudej: vydaliaty nyrku, csy ni? Jak mozsna provodyty takyj nepidgotowlenyj referendum? Jak mozsna zapytuvaty u nekompetentnyh liudej scoss pro EU, koly najbillsz poszyrene zapytannia «liudej, sco golosuutt», bulo: a csy Rosìa vhodytt v EU, csy ni? Tomu zaraz my pobacsyly triümf nekompetentnosti ne lysze «liudej z vulyci», ale j ewropejsskogo politycsnogo bomondu. A dijsno, de vony buly – vsi ci Federiky Moǵerini (de vona!!!), de verhownyj predstawnyk Ewropejsskoi Unii iz pytann zakordonnyh sprav, de Golova Ewropejsskoi Rady Donalld Tusk (de vin!!!) i t.d.? Sco ce za politycsna bizsuterìa? Navisco vona, koly z EU vyhodytt cila Velyka Brytanìa, a vony jak pid zemliu pozapadaly. Rozpacsae odna Angela Merkell. Pro Fransuä Olana i resztu ne budu… Csy maly b Moǵerini, Tusk i vsia Ewrokomisìa podaty u vidstawku? V starij Japonii maly b zrobyty harakiri. A jak ni, to hocsa b publicsno zjisty svoi szkarpetky (zsart). Ta povernemosia do Velykoi Brytanii: politycsna elita Anglii mozse cym referendumom dobyty toj ocupok, sco zalyszywsia vid Brytansskoi imperii (bo vidkryvauttsia mozslyvosti dlia okremoi pozycii Szotlandii i Piwnicsnoi Irlandii , jaki progolosuvaly ne tak). Csy vsia vona, a ne newdaha Cameron, povynni za ce vidpovidaty?

Teper pro formy zdijsnennia demokratii – tobto pro formy zdijsnennia svobod. Nekompetentna referendumna demokratìa dyskredytuvala sebe sce zadowgo do referendumu v Niderlandah. Narod csasto ne znae, sco robytt. Na profesora Preobrazsenskogo kyvaty ne budu – ale j Gitlera obrav i do nestiamy kohav vse toj zse zawzsdy nezorìentovanyj, i jak zawzsdy ni v csomu ne vynnyj narod… Tomu ne molimoss na te, sco ne sviate i ne doskonalo mudre. Tomu zaraz my bacsymo triümf nekompetentnosti, jakyj podaettsia jak reälizacìa svobod. I tut ja vedu movu ne pro demokratìu vzagali, a pro nekompetentnogo vyborcia, pro nekompetentnyj providnyj klas, jakyj ne vykonav svogo zawdannia i ne pidgotuvav narod do osmyslenogo vyboru. I ja zowsim ne za prosviscennogo monarcha csy kamoru. My sposterigaemo kryzu aktuällnoi na danyj moment formy demokratii jak reälizacii polityky – tobto, pryjniattia riszenn. Osoblyvo archaicsnymy je formy reälizacii demokratii u Velykij Brytanii, tak samo jak osoblyvo neëfektywnou je referendumna demokratìa, jaka ne lysze nekvalifikovana – bo golosuutt bezvidpovidallni za velykym rahunkom gromadiany – ale masovo peretvoriuettsia na populistssku, demagogicsnu i ohlokratycsnu demokratìu. Ce csas triümfu dykyh populistiv – Donallda Trampa, Aleksisa Cyprasa, Morin Le Pen, a u nas Olega Liaszka, Julii Tymoszenko – zresztou, vsih, hto na plavu u naszomu politykumi.

A teper pro sprawdi istotne. Na zsall brytansskyj narod piszov vsuperecs svoim interesam, jaksco dyvytysia z perspektyvy. Polityka mae buty vidpovidnou ekonomicsnym trendam, sco mautt svou dynamiku i tendencii. Teperisznij trend – ce svitovyj rynok. Jaksco odnym slovom, to ce ­– globalizacìa. Globalizacìa vsiogo. I EU je sprobou adaptuvaty Staryj archaicsnyj (!) kontynent, kontynent archaicsnyh nacij do novyh umov. Tomu i ekonomika, jaka je osnovou vsiogo, a takozs jii pohidni – formy zdijsnennia svobod, tobto formy reälizacii demokratii, i formy reälizacii cìei demokratycsnoi voli v polityci, mautt reälizuvatysia u globallniszyh formah, v globallniszyh ramkah, nizs vuzzko naciönallni – prynajmni v ramkah Starogo kontynentu. Ce trend, jakyj ne zalezsytt vid naciönallnoi gordosti, navitt naciönallnoi gordosti nezlamnyh brytanciv – ce objektywna dana nam u vidcsuttiah reällnistt (znovu zsart). Povernennia do zamknutyh naciönallnyh rynkiv XIX stolittia nemozslyve. Jak nemozslyve i povernennia do naciönallnyh derzsav XX stolittia u strogomu sensi ciogo slova. Natomistt gordi obyvateli tumannogo Allbiöna vyriszyly zamknutysia u svoij anglijsskij (navitt ne brytansskij) cserepaszci.

Ocsevydno, sco sce odnìeu prycsynou vyhodu Velykoi Brytanii z EU je te, sco EU zviwsia do zabiurokratyzovanogo klubu derzsav, sco mautt za metu tillky odne – dobrobut, dobrobut i dobrobut. Zsodni morallni csy jakiss inszi ideologicsni cinnosti jii csleniv nasprawdi ne objednuutt. Popry inteligentsski tereveni pro ewropejssku identycsnistt csy cinnosti. Briussellsska biurokratìa zvela vse do standartiv – na kartopliu, zvisno. A ciogo, u sytuäcii sociällnoi nespravedlyvosti csy turbulencii, vyavylosia zamalo. Etycsna zgoda, jakass morallna (samomu smiszno) platforma mala b jednaty narody. Csy hocsa b strah – jak-ot pislia katastrofy Drugoi svitovoi vijny. Ale jih nemae. Tomu, jak lyszenn pohytnuwsia dobrobut, – to vsi po hatah, z svoim tabacskom…

Znau, sco tak ne bude. Znau, sco elity vzse szukautt vyhodu z ciogo idiötyzmu. Vony ne taki, jak pravyteli Rosii, jaki hocsutt povernutysia u mynule. Vsi rozumìutt, sco ne bude drugoi Brytansskoi imperii. Kolysznij premjer-ministr Sir John Major vzse skazav, sco vcsora Velyka Brytanìa peretvorylasia u malennku Anglìu. Do recsi – csy nadastt koroleva lycarsskoi gidnosti Devidu Cameronu – ne peven… Za sco – za te, sco rozvalyv resztky kolysznioi svitovoi imperii?

Ocsevydno, sco tverezo mysliacsi liudy zminiatt vse, scob vse zalyszylosia tak, jak bulo – nastillky, naskillky ce mozslyvo, zvycsajno. Dlia Velykoi Brytanii skonstruujutt jakyjss osoblyvyj status, scoss na ksztalt giperasociäcii – jak dlia Norvegii csy Szvejcarii. Zresztou, ce mozse staty lazijkou i dlia nas.

Tak, starszogo viku brytanci golosuvaly za povernennia u mynule – ale molodd golosuvala za EU. Tomu Drugoi Brytansskoi imperii ne bude. Navitt ti brytansski polityky, jaki u borottbi za krisla nalamaly drov, ce rozumìutt. Rozumìutt, sco teper Brytanìa (z Szotlandìeu csy bez) bude ocupkom, jakyj szukatyme, kudy zs prytknutysia: poprosytysia 51 sztatom u SSA csy pryplestysia do togo zs EU – vizzmitt mene vzad (jak vlucsno kazsutt v Galycsyni). Nu sco zs, «унтер-офицерская вдова сама себя выпорола». Nema na te rady…

Maatnyk ruszyv u protylezsnomu napriamku, kazse dehto, – vid velykogo ewropejsskogo projektu. Putin potyrae rucseniata. Ta sluhy pro smertt syllno perebillszeni. Ce bude ruh ne u protylezsnyj bik – bo tak vin povernuwsia b do togo samogo misćia, sco nemozslyve – csas, v tomu csysli istorycsnyj csas, nezvorotnij. My mozsemo skazaty tillky, sco pocsawsia poszuk novogo. V tumani. Mozslyvo, anglijsskomu.

Le roi est mort! Vive le roi!

OBHOVORENNIA