Rosìa i Avell

Jak zasvidcsyly rezulltaty provedenogo «Levadou» opeetuvannia, rosìany vvazsautt Ukraïnu drugym pislia SSZA naibillszym svoïm vorogom. U konteksti propaġandeestsskoï baiky pro «bratni narody» taka nenavystt mae perverzijnu pryrodu. Tradeecijni kremliwski alogizmy, sco ïh v odnij iz lekcij vlucsno oznacsyv Timoti Snaider (nemae ukraïnsskoï naciï, ale je ukraïnsski naciönalisty; nemae ukraïnsskoï movy, ale ukraïnomowni utyskautt rosijssku), u ciomu svitli je cilkom biblijneemy. Jak istorìa pro brativ Kaïna i Avelia.

Bezumowno, «bratnih» narodiv ne isnue. Vse prostisze: narod jak takyi abo je, abo jogo nemae. I csym billsze v jakogoss narodu spillnogo z inszym, tym zagrozlyviszym stae znak peetannia pro jogo ekzeestencìu. Glybeenna sutt rosijssko-ukraïnsskogo konfliktu same cym i poasniuettsia: rosìany rozbuduvaly svou tezu pro bratnistt do togo riwnia, azs zabuly, sco Ukraïna mozse buty hiba sestrou; a raz my taki bratni, to slid trohy vyszkolyty — cipkom i gazom-prianeekom — brata, scob vin buv takym, jakym sobi jogo uawliaemo my, naszou kopìeu, namy. Na cij tonkij mezsi i pocsynaettsia bijka za pravo buty sobou, maty svoï reesy, movu, zowniszniopolitycsni preferenciï.

Ce nagadue sztowhaneenu pered dzerkalom: misće je tillky dlia odnogo, tomu jedeenyi normallnyi vyhid — maty dva dzerkala, dlia kozsnogo vlasne. Abo vbeety iz zazdrosciv, jak ucsyneev by Kaïn. Mudro pryrodu ciogo procesu vyznacsyv serbsskyi filosof Ivan Csolovycs, jakyi nenavystt i vijnu mizs serbamy j horvatamy poasneev ne rizneeciamy mizs ceemy narodamy, a spillnistiu: tak bagato spillnogo, sco rozmyvaettsia mezsa, i todi htoss pocsynae zazihaty na csuzse, na prostir inszogo, azs poky j zowsim ne vyriszytt sterty svogo konkurenta (kolonizacìeu, naseellneecckym vprovadzsenniam vlasnoï movy j religiï, etnicsneemy csystkamy).

Bo hocs my j ne bratni, ale, na zsall, u nas taky duzse bagato spillnogo. O’kei, ce spillne nabute pid csas ponad triohsotlitnioï okupaciï, vono vymuszene, nakynute, ale taky isnue. Same tomu naszi antyvatneeky csasto nasliduiutt metody vatneekiv, a pamjatneeky Banderi shozsi na komunistycsni monumenty. Cym zse j poasniuettsia sucsasna ukraïnsska tendencìa poszuku vlasnyh koreniv, pidvalyn svoeï kulltury, vsiogo, sco v sumi nazeevaettsia samobutnistiu — pered smertellnou zagrozou zneescennia narodu j derzsavy my hocsemo vkazaty sobi i svitu na vsi rizneeci, sco nas rozdiliautt z Rosìeu, csyniatt nas inszymy, namy. Buntuemo, hocs «starszyi brat» i namagaettsia deeskredeetuvaty nas, poasniujucsy svou aġresìu sobi j nawkolysznim tym, sco my nasprawdi huntuemo.

Tozs jedeenyi nasz vyhid — vtikaty csymszvydsze i csymdali vid Kaïna. I vysuvaty vse billsze vymog u pidtreemci movy, kvot dlia muzeeky, ukraïnizaciï armiï j csynownyctva, pamjataucsy, sco kompromis dosiagaettsia mizs dvoma protylezsneemy tocskamy; csym dali bude nasza tocska, tym i kompromis bude blyzscsym do naszyh pragnenn. Pid csas Ewromaidanu my govoreely, sco de vdalosia zahopeety ODA, tam i bude Ukraïna; tak samo neeni: sco vidvouemo pid csas vijny, te j bude naszym. Csy vy dumaete, sco pislia zaverszennia vijny j pocsatku eventuällnogo procesu prymyrennia htoss golosuvatyme za kvoty na ukraïnomownu muzeeku, jaksco ne golosue siogodni?

Avell riatuettsia vid Kaïna vtecseu z Komsomollsska v Goriszni Plawni. Csy dobizsytt?

***** *****

***** *****

Jak zasvidcsyly rezulltaty provedenogo «Levadou» opytuvannia, rosìany vvazsautt Ukrainu drugym pislia SSZA najbillszym svoim vorogom. U konteksti propaġandystsskoi bajky pro «bratni narody» taka nenavystt mae perverzijnu pryrodu. Tradycijni kremliwski alogizmy, sco jih v odnij iz lekcij vlucsno oznacsyv Timoti Snajder (nemae ukrainsskoi naciji, ale je ukrainsski naciönalisty; nemae ukrainsskoi movy, ale ukrainomowni utyskautt rosijssku), u ciomu svitli je cilkom biblijnymy. Jak istorìa pro brativ Kaina i Avelia.

Bezumowno, «bratnih» narodiv ne isnue. Vse prostisze: narod jak takyj abo je, abo jogo nemae. I csym billsze v jakogoss narodu spillnogo z inszym, tym zagrozlyviszym stae znak pytannia pro jogo ekzystencìu. Glybynna sutt rosijssko-ukrainsskogo konfliktu same cym i poasniuettsia: rosìany rozbuduvaly svou tezu pro bratnistt do togo riwnia, azs zabuly, sco Ukraina mozse buty hiba sestrou; a raz my taki bratni, to slid trohy vyszkolyty — cipkom i gazom-prianykom — brata, scob vin buv takym, jakym sobi jogo uawliaemo my, naszou kopìeu, namy. Na cij tonkij mezsi i pocsynaettsia bijka za pravo buty sobou, maty svoi rysy, movu, zowniszniopolitycsni preferenciji.

Ce nagadue sztowhanynu pered dzerkalom: misće je tillky dlia odnogo, tomu jedynyj normallnyj vyhid — maty dva dzerkala, dlia kozsnogo vlasne. Abo vbyty iz zazdrosciv, jak ucsynyv by Kain. Mudro pryrodu ciogo procesu vyznacsyv serbsskyj filosof Ivan Csolovycs, jakyj nenavystt i vijnu mizs serbamy j horvatamy poasnyv ne riznyciamy mizs cymy narodamy, a spillnistiu: tak bagato spillnogo, sco rozmyvaettsia mezsa, i todi htoss pocsynae zazihaty na csuzse, na prostir inszogo, azs poky j zowsim ne vyriszytt sterty svogo konkurenta (kolonizacìeu, nasyllnycckym vprovadzsenniam vlasnoi movy j religiji, etnicsnymy csystkamy).

Bo hocs my j ne bratni, ale, na zsall, u nas taky duzse bagato spillnogo. O’kej, ce spillne nabute pid csas ponad triohsotlitnioji okupaciji, vono vymuszene, nakynute, ale taky isnue. Same tomu naszi antyvatnyky csasto naslidujutt metody vatnykiv, a pamjatnyky Banderi shozsi na komunistycsni monumenty. Cym zse j poasniuettsia sucsasna ukrainsska tendencìa poszuku vlasnyh koreniv, pidvalyn svoei kulltury, vsiogo, sco v sumi nazyvaettsia samobutnistiu — pered smertellnou zagrozou znyscennia narodu j derzsavy my hocsemo vkazaty sobi i svitu na vsi riznyci, sco nas rozdiliautt z Rosìeu, csyniatt nas inszymy, namy. Buntuemo, hocs «starszyj brat» i namagaettsia dyskredytuvaty nas, poasniujucsy svou aġresìu sobi j nawkolysznim tym, sco my nasprawdi huntuemo.

Tozs jedynyj nasz vyhid — vtikaty csymszvydsze i csymdali vid Kaina. I vysuvaty vse billsze vymog u pidtrymci movy, kvot dlia muzyky, ukrainizaciji armiji j csynownyctva, pamjataucsy, sco kompromis dosiagaettsia mizs dvoma protylezsnymy tocskamy; csym dali bude nasza tocska, tym i kompromis bude blyzscsym do naszyh pragnenn. Pid csas Ewromajdanu my govoryly, sco de vdalosia zahopyty ODA, tam i bude Ukraina; tak samo nyni: sco vidvouemo pid csas vijny, te j bude naszym. Csy vy dumaete, sco pislia zaverszennia vijny j pocsatku eventuällnogo procesu prymyrennia htoss golosuvatyme za kvoty na ukrainomownu muzyku, jaksco ne golosue siogodni?

Avell riatuettsia vid Kaina vtecseu z Komsomollsska v Goriszni Plawni. Csy dobizsytt?

***** *****

***** *****

Jak zasvidcsyly rezulltaty provedenogo «Levadou» opytuvannia, rosìany vvazsautt Ukrainu drugym pislia SSZA najbillszym svoim vorogom. U konteksti propaġandystsskoi bajky pro «bratni narody» taka nenavystt mae perverzijnu pryrodu. Tradycijni kremliwski alogizmy, sco jih v odnij iz lekcij vlucsno oznacsyv Timoti Snajder (nemae ukrainsskoi nacii, ale je ukrainsski naciönalisty; nemae ukrainsskoi movy, ale ukrainomowni utyskautt rosijssku), u ciomu svitli je cilkom biblijnymy. Jak istorìa pro brativ Kaina i Avelia.

Bezumowno, «bratnih» narodiv ne isnue. Vse prostisze: narod jak takyj abo je, abo jogo nemae. I csym billsze v jakogoss narodu spillnogo z inszym, tym zagrozlyviszym stae znak pytannia pro jogo ekzystencìu. Glybynna sutt rosijssko-ukrainsskogo konfliktu same cym i poasniuettsia: rosìany rozbuduvaly svou tezu pro bratnistt do togo riwnia, azs zabuly, sco Ukraina mozse buty hiba sestrou; a raz my taki bratni, to slid trohy vyszkolyty — cipkom i gazom-prianykom — brata, scob vin buv takym, jakym sobi jogo uawliaemo my, naszou kopìeu, namy. Na cij tonkij mezsi i pocsynaettsia bijka za pravo buty sobou, maty svoi rysy, movu, zowniszniopolitycsni preferencii.

Ce nagadue sztowhanynu pered dzerkalom: misće je tillky dlia odnogo, tomu jedynyj normallnyj vyhid — maty dva dzerkala, dlia kozsnogo vlasne. Abo vbyty iz zazdrosciv, jak ucsynyv by Kain. Mudro pryrodu ciogo procesu vyznacsyv serbsskyj filosof Ivan Csolovycs, jakyj nenavystt i vijnu mizs serbamy j horvatamy poasnyv ne riznyciamy mizs cymy narodamy, a spillnistiu: tak bagato spillnogo, sco rozmyvaettsia mezsa, i todi htoss pocsynae zazihaty na csuzse, na prostir inszogo, azs poky j zowsim ne vyriszytt sterty svogo konkurenta (kolonizacìeu, nasyllnycckym vprovadzsenniam vlasnoi movy j religii, etnicsnymy csystkamy).

Bo hocs my j ne bratni, ale, na zsall, u nas taky duzse bagato spillnogo. O’kej, ce spillne nabute pid csas ponad triohsotlitnioi okupacii, vono vymuszene, nakynute, ale taky isnue. Same tomu naszi antyvatnyky csasto nasliduutt metody vatnykiv, a pamjatnyky Banderi shozsi na komunistycsni monumenty. Cym zse j poasniuettsia sucsasna ukrainsska tendencìa poszuku vlasnyh koreniv, pidvalyn svoei kulltury, vsiogo, sco v sumi nazyvaettsia samobutnistiu — pered smertellnou zagrozou znyscennia narodu j derzsavy my hocsemo vkazaty sobi i svitu na vsi riznyci, sco nas rozdiliautt z Rosìeu, csyniatt nas inszymy, namy. Buntuemo, hocs «starszyj brat» i namagaettsia dyskredytuvaty nas, poasniuucsy svou aġresìu sobi j nawkolysznim tym, sco my nasprawdi huntuemo.

Tozs jedynyj nasz vyhid — vtikaty csymszvydsze i csymdali vid Kaina. I vysuvaty vse billsze vymog u pidtrymci movy, kvot dlia muzyky, ukrainizacii armii j csynownyctva, pamjataucsy, sco kompromis dosiagaettsia mizs dvoma protylezsnymy tocskamy; csym dali bude nasza tocska, tym i kompromis bude blyzscsym do naszyh pragnenn. Pid csas Ewromajdanu my govoryly, sco de vdalosia zahopyty ODA, tam i bude Ukraina; tak samo nyni: sco vidvouemo pid csas vijny, te j bude naszym. Csy vy dumaete, sco pislia zaverszennia vijny j pocsatku eventuällnogo procesu prymyrennia htoss golosuvatyme za kvoty na ukrainomownu muzyku, jaksco ne golosue siogodni?

Avell riatuettsia vid Kaina vtecseu z Komsomollsska v Goriszni Plawni. Csy dobizsytt?

OBHOVORENNIA